Met verbazing las ik het artikel over de uitzetting van Hassan Roukas (Zoveel overlast gaf Roukas, dat Nederland hem het beste bood, 4/1). Er worden duizenden euro’s uitgegeven om één illegale asielzoeker uit te zetten. Geen moment is nagedacht hoe deze persoon misschien wél via de ggz een leefbaar leven zou kunnen krijgen. Als aan het begin van die bijna twintig jaar een andere weg was ingeslagen was deze persoon misschien nog enigszins op zijn pootjes terecht gekomen. Ik zeg niet dat zijn huidige leven in Marokko niet ook een soort van op zijn pootjes terechtkomen is, maar het heeft wel vele duizenden euro’s meer gekost. Hoeveel kost het om iemand twintig jaar lang met taxi’s van het kastje naar de muur te sturen en vervolgens voor heel veel geld terug te laten keren? Hoeveel zou het kosten om iemand meteen op te nemen in de psychiatrie met kans op behandelbaarheid en leefbaar leven daarna? Om nog maar te zwijgen over de flessen champagne die worden ontkurkt om die terugkeer te „vieren”, maar die zullen wel niet uit een overheidsbudget komen.
Te veel geld
brief
Brieven
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2022/07/brieven-vierkant.jpg)
Brussel
Een versie van
dit artikel
verscheen ook in
de krant
van 7 januari 2025.