Historicus en journalist Hubert Smeets schrijft een column over binnenlandse en buitenlandse politiek.
Als de bureaucratische apolitiek van premier Schoof niets anders blijft opleveren dan begrotingsdisputen en lege beleidsvoornemens, versterkt hij vooral de antipolitieke stemming in het land, die de populisten vervolgens inzetten tegen de pluriforme democratische rechtsstaat, schrijft Hubert Smeets.
Multipolair was altijd een term voor een nieuwe mondiale tweedeling tussen het Westen van de NAVO en de EU, en een door Moskou geleid anti-Westen. Het stond nooit voor Russische militairen die halsoverkop het land van een oude bondgenoot ontvluchten.
VVD-leider Yesilgöz verzet de bakens. Onverhoeds heeft ze een fundamenteel debat geopend, dat kan leiden tot een breuk met het aloude uitgangspunt van de VVD om het geloof, ingebed in de scheiding van kerk en staat, een plek in de maatschappij te gunnen.
De regering is al enige tijd systematisch bezig (denk aan jeugdzorg of stikstof) het plaatselijk bestuur buitenspel te zetten.
De kwalificatie ‘fascist’ verheldert een kleine week voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen minder dan ze verduistert. Ze lucht misschien het gemoed, maar leidt de aandacht ook af van de hoofdzaak.
Recent hadden oud-partijleider Melkert, ex-wethouder Oudkerk en enkele geestverwanten uit de groep Rood Vooruit zich in ‘de Volkskrant’ gekeerd tegen een fusie van PvdA en GroenLinks. Oog in oog met extreemrechts doet de PvdA er beter aan op eigen kracht het politieke midden te versterken.
Het kabinet-Schoof is het labielste kabinet sinds de Tweede Wereldoorlog. Vooral bewindslieden van PVV en BBB lijken van voren niet te weten dat ze van achteren leven.
Politiek is niet alleen een roeping of ambitie, politiek is ook een vak. Dat ambacht eist van politici onder meer dat ze crisisbestendig zijn en dat ze alleen voldongen feiten scheppen als ze die kunnen waarmaken. Die professionaliteit ontbeert de regeringscoalitie momenteel node, zo bleek rond de eerste Prinsjesdag van premier Dick Schoof.
In 1929 kon de SPD in Thüringen bogen op een derde van de stemmen, drie keer meer dan de nazi’s. Nu haalt ze er 6,1 procent, tien keer minder dan de drie Putin-freundliche partijen.
Uitgerekend bij de regeringspartijen, die zich laten voorstaan op hun verlangen naar de gouwe ouwe tijd, is het beroerd gesteld met de kennis van onze vaderlandse geschiedenis.
Zijn de vrijgelaten gevangenen van de ruil tussen Rusland en het Westen in staat zich te verenigen rond een anti-poetinistisch programma, vraagt Hubert Smeets zich af. „Op hun eerste dag in Duitsland ging dat niet bijster goed.”
Voor Oekraïne is te hopen dat Kamala Harris een zege van Trump verijdelt. De EU mag niet gokken op zo’n 'narrow escape'. Haar politieke leiders kunnen de tijd niet langer de tijd geven. Want straks is het te laat en moet het oude Europa op de blaren zitten.
Wilders trekt steeds meer naar Orbán toe, ziet Hubert Smeets, terwijl de banden met Rusland helder zijn. Dus moet het kabinet actie ondernemen. „Niet alleen een nobele taak, maar ook goed voor het internationale prestige van het vaderland.”
De regering-Wilders mag intussen meer negatieve dan positieve reacties oproepen. Juist die scepsis plaatst de oppositie voor een klassiek dilemma: constructief zijn ter wille van het kleinere kwaad of politiek polariseren?
Voor president Vladimir Poetin mag het de normaalste zaak van de wereld zijn om verkiezingen in zijn eigen land te manipuleren, rijke ervaring met electorale fraude weerhoudt hem er niet van om eerlijke verkiezingen elders op waarde te schatten.
Dat de leiders van PVV, VVD, NSC en BBB voor de meest politieke functie van de staat hun toevlucht tot een beroepsambtenaar hebben moeten nemen, tekent niet alleen de politieke crisis waarin Nederland verzeild is geraakt maar ook de onzekerheid van Wilders om die ‘toestand’ naar zijn hand te zetten.
Voor de geweldloze strijd van collega-academici in Tbilisi, die dag in dag uit ijveren voor een Europese oriëntatie van hun land, had de vicevoorzitter van de SP-fractie in de Eerste Kamer wederom geen tijd. Ook de andere demonstranten bleven hun ogen voor Georgië gesloten houden.
Als Wilders vol op het orgel gaat, danst Den Haag naar zijn pijpen. Met zijn aangifte tegen fractievoorzitter Frans Timmermans kreeg de PVV-leider vorige week weer eens de afleidingsmanoeuvre die hij zocht.
Ook voor Geert Wilders is het principe van gedeelde verantwoordelijkheid een gruwel. Voor populisten is politiek immers alles of niets.
In haar hoogtijdagen begin jaren tachtig had de Nederlandse vredesbeweging aan de andere kant van de Muur altijd meerdere gesprekspartners.
Vladimir Poetin is het gelukt: 87,28 procent van de stemmen. Op enkele gestaalde kaders na gelooft niemand dat hij zondag inderdaad door ruim 76 miljoen van de meer dan 87…
Zwalkt Wilders bewust in zijn standpunten als het gaat om Oekraïne? Ja, meent Hubert Smeets. „Hij speelt willens en wetens dubbelspel, omdat hij zich nergens aan wil binden en altijd achteruit wil kunnen onderhandelen.”
Het omzeilen van de westerse sancties is een hele nieuwe bedrijfstak geworden, niet alleen in Moskou, waar katvangers goudgeld verdienen dankzij de oorlog, ook in Nederland, waar de autoriteiten wetshandhaving bij de handel met Rusland geen prioriteit geven.
Recensies van 'The Zone of Interest' over Auschwitz-kampcommandant Rudolf Höss halen de term ‘banaliteit van het kwaad’ weer uit de kast. Maar het verbeelden van de banaliteit van het kwaad, kan ook leiden tot het banaliseren van het goede.
Ronald Plasterk is de uitgelezen man om een kabinet-Wilders tot stand te brengen. De informateur kent de klassieker ‘politiek is voldongen feiten scheppen’.
Het politieke amateurisme van Dilan Yesilgöz, Pieter Omtzigt en Caroline van der Plas is om te huilen.
Vijf weken ligt de hete brij in Den Haag nu te sudderen. De meeste passanten en politici van dienst lopen er omheen.
Terwijl stijgende olie-inkomsten de Russische oorlogskas extra spekken, trekken westerse politici langzaam hun handen van Oekraïne af.
Links heeft de stem des volks weer eens genegeerd en dus heeft voortrekker Frans Timmermans electoraal in het zand gebeten, zo luidt de kritiek op de gezamenlijke lijst…