Sinds 2022 ben ik NRC-correspondent Zuidoost-Azië, vanuit standplaats Jakarta. Ik maak verhalen uit 11 landen, in en rond het Zuid-Chinese Zeegebied. De regio is religieus, politiek en cultureel zeer divers. En dat is fascinerend. Elk land gaat anders om met de machtsstrijd tussen China en de Verenigde Staten in de precaire balans die na de Koude Oorlog is ontstaan. Ik ga graag de jungle in of de zee op om verslag te doen van de laatste ontwikkelingen op het gebied van biodiversiteit. Bijvoorbeeld: Als er slechts twintig inheemse Filippijnse krokodillen over zijn, is die soort dan nog te redden? Ook volg ik ontwikkelingen op het gebied van wereldvoedselvoorziening, klimaatverandering en hoe politieke systemen werken. Zoals elders in de wereld zijn ook in deze regio democratieën aan het verzwakken en lijken autocratische regimes steeds sterker te worden. In een vorig leven was ik conservator India bij Museum Volkenkunde. De antropologische blik die ik er ontwikkelde is nu mijn journalistieke kompas. In 2018 verhuisde ik als freelance correspondent naar New Delhi en deed vier jaar verslag vanuit het Zuid-Aziatische universum. Ik werk nu in een regio waar persvrijheid onder druk staat of zelfs al volledig is uitgeschakeld. Informatie vergaren is bewerkelijk. Persoonlijke contacten met diplomaten, academici activisten en andere professionals zijn essentieel om ontwikkelingen te begrijpen. Maar dat komt goed uit, want ik geniet van het avontuur, in werelden duiken, maar vooral van mensen die je altijd weer verrassen. In de meest donkere situaties zijn er dappere, eigenzinnige individuen die niet opgeven. Nooit aannames doen, op pad gaan en zo open mogelijk je vraag stellen, is misschien wel belangrijker dan ooit.