Het hangt af van de windrichting, vaak hoor je het door heel Delfshaven: de gebedsoproep vanuit de Mevlanamoskee in Rotterdam-West. Niet alleen op vrijdagmiddag. Elke dag twee keer. ’s Middags en begin van de avond. Het is geen bandje, het is een echte stem die de Koran reciteert. Het duurt enkele minuten.
Mevlana is een grote Turkse moskee, zo een die eruitziet als in de sprookjes van duizend-en-een-nacht. Met een kopergroene koepel en twee hoge, puntige minaretten. En het is een moskee met een nieuw, jong bestuur.
Yigit Islak (22) is penningmeester van de Mevlana-moskee en wijkraadslid, naast zijn baan als actuaris. Hij hoorde eerder de dagelijkse, versterkte oproep van een grote moskee in Utrecht. Dat wilde hij ook voor zijn moskee. En zo klinkt sinds begin dit jaar de dagelijkse oproep ook in Rotterdam. Het voelt als een warm welkom, vertelt hij in het kantoor van de moskee. „Het gevoel van thuiskomen.” Hij hoort dat ook van moslims uit de omliggende wijken.
Dat warme gevoel bij de gebedsoproep heeft niet iedereen, dat weet Islak ook wel. Vraag aan de bewoners van de Essenburgsingel. Een blonde mevrouw vindt het prima, een vriendin van haar krijgt er een vakantiegevoel van. Maar haar buurman vindt het verschrikkelijk, zegt ze. De buurman doet open. „Het is te vaak en te hard”, zegt hij. „Je kunt er niet aan ontkomen. Het lijkt alsof ik in Teheran woon.”
Dit jaar kwamen er tot half maart 37 klachten over de gebedsoproep van de Mevlanamoskee. Meer dan in de drie jaar daarvoor toen alleen op vrijdag de gebedsoproep klonk. Raadslid Simon Ceulemans van Leefbaar Rotterdam vroeg het stadsbestuur opheldering over deze ‘opdringerige, dominante, islamitische claim op de publieke ruimte’.
Het nieuwe kabinet wil gebedsoproepen gaan reguleren, staat in het hoofdlijnenakkoord. Oproepen tot het belijden van godsdienst zijn toegestaan, staat in artikel 10 van de Wet Openbare Manifestaties. Het luiden van de kerkklokken mag ook. Dus als je gaat reguleren dan reguleer je de kerkklokken al snel mee. Het is behoedzaam opereren.
Kan het nog wel: een tijdje de buitenruimte claimen met geluid voor jouw groep? Het is een breder probleem. Kijk naar de studenten die halve wijken van Rotterdam hebben overgenomen. Ze zijn verbaasd als er buren blijken te zijn die last hebben van hun harde muziek na twaalf uur ’s nachts. Huh, wonen hier ook gezinnen?
Jij voelt je lekker, anderen voelen zich vervreemd. Anderzijds; je kunt ook te snel roepen dat van alles je stoort. Je kunt ook denken: niet mijn ding maar ga je gang als je er blij van wordt. Misschien dat een oproep tot bescheidenheid en wellevendheid meer zal oplossen dan regulering of klachtenprocedures.