Midden in het centrum van Rotterdam, pal achter de Markthal. Ook als er niet wordt gesurft, staan er toeschouwers op de brug. Vol verwachting turen ze naar een grote, betonnen bak in de Steigersgracht - 130 bij 23 meter met vier miljoen liter water.
In die bak kun je golfsurfen. Echt. De Rotterdamse surfspot heet RiF010. In wetsuit en op blote voeten staan de surfers op een houten steiger. Een felroze, blauwe, gele of mintgroene surfplank onder de arm.
Je kunt erom lachen. Maar wij vinden dit cool. Juist omdat we iets doen waar eigenlijk veel ruimte voor nodig is. En dat midden in een drukke stad.
Het ís ook cool. Vooral als je het goed kunt. Sta je te stuntelen op je plank. Of erger: val je eraf. Dan moet je er tegen kunnen dat een groep toeristen je staat uit te lachen.
De surfspot is een oud idee, het winnende plan van de ideeënwedstrijd Stadsinitiatief uit 2014. Het kreeg 3 miljoen euro en had er een jaar later moeten zijn.
Het duurde tien jaar. Het bestemmingsplan moest gewijzigd. Bewoners konden bezwaar maken. Ze stapten naar de rechter. Het plan werd aangepast. Omwonenden gingen weer naar de rechter. En nog een keer. Het duurde eindeloos.
Zo gaat dat in een moderne, nette stad, met een centrum met steeds meer draagkrachtige bewoners én toeristen. De stad wil die graag hebben, doet alles om ze te trekken. Dus worstelt Rotterdamse gekkigheid met regels en regelingen. Veiligheid en verzekeringen. Procedures en zittingen.
Soms is er heimwee naar het ruige Rotterdam van vroeger. Denk aan ‘Monaco aan de Maas’ (2005-2014) waarbij Formule 1-wagens met hoge snelheid over Blaak, Coolsingel en rond het Hofplein scheurden. Er kwam een half miljoen bezoekers. Initiatiefnemer Robert Heilbron herinnert zich dat met een goed plan vergunningen redelijk eenvoudig rond kwamen. Burgemeester Opstelten vond het ge-wel-dig en reed met premier Balkenende een rondje over het parcours.
De slogan van de stad in die tijd was: ‘Rotterdam durft!’ Dat klopte. In 2005 vlogen stuntvliegtuigjes ónder de Erasmusbrug door. In 2008 was het evenement er nog een keer, maar werden de stunts onder de brug te riskant gevonden. Daarna gold dat voor de hele show.
En vergeet de Dance Parade niet (1997-2009). Honderdduizenden mensen dansten in overvolle straten achter een rij trucks waarop dj’s stonden te draaiden. Een dansende, opgezweepte, vrolijke mensenmassa liet de Erasmusbrug deinen. Levensgevaarlijk werd dat pas veel later gevonden. Verdrukking loerde. Crowdcontrol werd een thema.
Nu is de slogan van de stad: ‘Rotterdam. Make it happen’. Het duurt tien jaar. Dan kun je surfen in de Steigersgracht.