Geen geld hebben en toch iets willen maken. Het is een uitgangspunt dat de Rotterdamse ontwerper Chris Kabel (49) veel heeft gebracht. Neem zijn Sticky Lamp (2002), jarenlang een verkoophit voor het designlabel Droog. De plastic verpakking rond een peertje is de lamp en die plak je tegen de muur, of waar je maar licht nodig hebt. Voor twee tientjes een bijzondere lichtbron in menig huishouden.
Een ander voorbeeld is zijn Flames-kandelaar (2003). Als roker verbaasde Kabel zich erover waarom er op straat wel waterkraantjes zijn maar geen vuurfonteintjes. Het bracht hem op het idee voor een lang brandende kandelaar van goedkope materialen. Bij een winkel voor loodgietersbenodigdheden kocht hij een koperen buis, een kruisvormig vertakkingsstuk en een campinggastankje. Daarmee maakte hij een witgelakte kandelaar met drie armen, een neptunusvork – een peuter kan het grafische silhouet probleemloos natekenen.
Met eenvoudige ingrepen in materialen iets onverwachts bereiken is voor Kabel als ontwerper altijd een uitgangspunt geweest. In een interview met deze krant zei hij in 2015 te houden van ontwerpen die iets uitvinderigs hebben of een trouvaille in zich dragen: „Van een autolamp maakte Achille Castiglioni zijn beroemde Toio-lamp. En Enzo Mari boog een metalen H-profiel een beetje. Met die op zich duffe ingreep veranderde hij een halffabricaat in een fraaie schaal.”
De eerste paar honderd Flames-kandelaars maakte Kabel samen met zijn broer. Daarna sloot de ontwerper een contract met het meubellabel Moooi en later met Droog, het voormalige designlabel. Nu is hij op zoek naar een nieuwe producent voor Flames. Ook denkt hij na over een grote variant in de vorm van een kerstboom, met minstens twintig gasgestookte kaarsjes.
De kandelaar die NRC Magazine aanbiedt is een persoonlijk door Kabel gebruikt exemplaar.