Fascinerend en vooruitstrevend volgens de één, vreselijke ADHD-troep volgens de ander: hyperpop is altijd controversieel. Klinkt als: bubblegum pop en experimentele elektronica in een industriële blender met een glimmend stuk plaatstaal en een scheut allesreiniger. Een niche, maar wél met vingerafdrukken in de popmuziek van nu.
Waar komt het vandaan?
Daar kunnen we kort over zijn: het internet. Het belangrijkste label van de stroming heet niet voor niets PC Music. Hyperpop is per definitie digitaal. Artiesten binnen het genre spelen graag met thema’s die zowel in de popmuziek als in de online wereld relevant zijn: echtheid, vergankelijkheid en goede (of slechte) smaak.
Maar goed, om toch een soort geboorteplaats van hyperpop aan te wijzen: A. G. Cook, producer en voorman van het PC Music-label. Cook begon zijn carrière in Londen. Hij studeerde muziek aan Goldsmiths, bekend om het alternatieve, kunstzinnige studieklimaat. Een traditioneel conservatorium is het allerminst: Cook speelde tijdens zijn studie in het Laptop Ensemble, een orkest met alleen maar digitale instrumenten.
In 2013, tegen het eind van zijn studie, startte Cook zijn label. „Ik omarm het concept van ‘artist development’ van de grote platenmaatschappijen”, zei hij destijds in een interview. „Ik vind het vooral leuk om mensen die normaal geen muziek maken te behandelen als major label-artiesten.” Zo vond hij, voornamelijk in z’n eigen vriendengroep, frisse nieuwe stemmen, die anders klonken dan de pop- en elektronische muziek die op dat moment populair was.
Wie moet ik luisteren?
A. G. Cook en zijn kompaan en studiegenoot Danny L Harle zijn de twee pioniers van de hyperactieve suikerzoete hyperpopsound. Toch was Cook in de jaren 10 vooral het meesterbrein achter de schermen. De artiesten die hij ontdekte en begeleidde, werden de gezichten van het genre.
Hoewel, gezichten … Veel van de bekendste hyperpopartiesten waren toen nog anoniem, of verscholen zich achter mysterieuze avatars. Zoals bijvoorbeeld QT, een gelikte popster met als voornaamste doel de promotie van haar (niet-bestaande) frisdrankje. Achter haar eerste en enige single, ‘Hey QT’ (2014), zaten eigenlijk A. G. Cook en coproducer SOPHIE.
De in 2021 op 34-jarige leeftijd overleden SOPHIE begon haar carrière als anonieme producer van experimentele en opvallend minimalistische elektronische tracks. Ze liet synthesizers klinken als vrolijke waterbubbels of juist als een keiharde motorzaag die een meter ijzer in tweeën hakt. Vroom Vroom, de ep die ze in 2015 maakte met toen-nog-underground-popzangeres Charli XCX, is nog steeds van invloed op een nieuwe generatie popartiesten.
In 2017 gebruikte ze voor het eerst haar eigen stem in een liedje en haar gezicht in een muziekvideo. De troostende ballad ‘It’s Okay To Cry’ was het begin van haar grote doorbraak en haar coming out als transgender vrouw. Haar album Oil of Every Pearl’s Un-Insides (2018) is speels en avant-garde, complex maar ook catchy, vol herkenbare pop-elementen maar ook futuristisch en vervreemdend.
Hoe zit het nu?
In 2023 kondigde PC Music aan dat het na tien jaar stopte met het uitbrengen van nieuwe muziek. A. G. Cook en Danny L Harle zijn inmiddels veelgevraagde popproducers. Cook maakte samen met Charli XCX het album Brat, een van de meest gelauwerde popplaten van 2024. Harle werkt veel samen met popster Dua Lipa en produceerde het bejubelde album Desire, I Want To Turn Into You (2023) van zangeres Caroline Polachek. Hyperpop zijn hun producties niet meer te noemen, maar je hoort de elementen van hun experimentele en avant-garde beginselen.